IS-wezen opgehaald in Syrische kampen

Eindelijk dan. Het begin is er. Er zijn twee Nederlandse weeskinderen uit een kamp in Noord Syrië gehaald. Deze kinderen zijn door hun ouders meegenomen (of zijn binnen het kalifaat geboren) toen zij (de ouders) gingen vechten voor het IS-kalifaat. 

In mijn beleving is het niet meer dan normaal/menselijk om deze kinderen op te halen, en een normaal leven te bieden in Nederland. Deze kinderen leven onder erbarmelijk omstandigheden in kampen. Specifiek deze twee kinderen zijn dan ook nog wees. Ze hebben helemaal niemand om op terug te vallen, ze zijn aan de omstandigheden overgeleverd. Wie heeft daar wat aan? Die kinderen niet, en wij ook niet.

Nu zou je kunnen denken daar hebben de ouders zelf voor gekozen, voor het kalifaat en voor die kinderen. Laten ze het daar maar lekker zelf uitzoeken. Maar dat is mij wat te kort door de bocht. Wij hebben denk ik als mensheid überhaupt de plicht om alle kinderen te helpen. Hulpeloze wezens, die lijden onder omstandigheden waar ze zelf helemaal niks van weten moeten we helpen. Daarnaast denk ik dat we als christenen helemaal ons best moeten doen. Zei Jezus niet dat als een vijand ons zegt een kilometer met ‘m mee te lopen, er dan twee mee te lopen? Zelfs met onze vijand moeten we meelopen. En deze kinderen, kun je met de beste wil van de wereld niet je vijand noemen. Het geluid dat ze al geradicaliseerd zijn, en niet meer terug kunnen geloof ik niks van, ze zijn vast wel getraumatiseerd, da’s wat anders. Stel dat een kind van een jaar of vijf al wat mee heeft gekregen van de radicale IS ideeën van zijn/haar ouders, dan is het aan ons de taak die ideeën om te buigen in wat wij denken dat goed is.

Het begin is er, maar nu verder, haal alle kinderen uit die Syrische (gevangenen) kampen terug. Over de ouders ben ik minder uitgesproken. Wanneer je er keihard voor kiest om voor het IS te gaan vechten, dan moet je niet piepen. Wie z’n billen brand moet op de blaren zitten. Staat dat dan niet haaks op wat ik even eerder schreef over een kilometertje meer lopen met je vijand. Ja…ik ben bang van wel, maar daar knaagt mijn gevoel aan mij. Wellicht denk ik dat we hen ook terug moeten halen en dan hier in Nederland berechten. Een eerlijk proces is (zelfs) ook voor IS strijders wel waar ze recht op hebben, we willen toch niet vervallen in dezelfde barbarij als de strijders zelf.